جراحی عيوب انكساری

جراحی عيوب انكساری

به نزديك  بينی،  دوربينی و   آستيگماتيسم عيوب انكساری يا ريفراكتيو گفته میشود و انواع عمل ها ی جراحي كه برای درمان عيوب انكساری انجام می شود را جراحی عيوب انكساری  يا ريفراكتيو سرجري می ناميم. دلايل مختلفی برای عدم تمایل به استفاده از عینک وجود دارد از جمله اينكه وقتی نزديک بينی، دوربينی يا  آستيگماتيسم بيمار اصلاح می شود كوچک نمايی يا بزرگ نمايی غير طبيعی ناشی از عينک همچنين  اعوجاج ديد بيماران اصلاح می شود و ديد بيمار از نظر كمی و كيفی بهبود پيدا می كند همچنين تغييرات ظاهری مثل گودی و سیاهی دور چشم كه بدليل عينک ايجاد شده است بتدريج بهبود پيدا ميكند. به اعمال جراحی عيوب انكساری مثل ليزيك، لازك, رینگهای داخل قرنیه و CCL  که در قرنيه بيمارانجام میشود جراحی کراتو ریفراکتیو گفته میشود.

جراحی عيوب انكساری

جراحی عيوب انكساری

لنز های Artisan و ICL   و Toric ICL با عمل جراحی داخل چشم بیماران نصب میشوند. این لنزها جایگزین بسیار خوب برای لازک و لیزیک در بیمارانی که چشمهای خیلی ضعیف و یا قرنیه نازک و یا آستیگماتیسم بسیار زیاد دارند و انجام لازک و لیزیک برایشان ممکن نیست میباشند.

گرچه لازک و لیزیک شایع ترین عمل های جراحی ریفراکتیو هستند ولی نوع عمل توسط جراح ریفراکتیو چشم با در نظر گرفتن اطلاعاتی که از معاینه بیمار و عکس برداری های مختلف چشم از جمله توپوگرافی قرنیه گالیله و ارب اسکن و سایر عکس برداری ها بدست می آید تعیین میشود. عواملی چون سن بیمار، ضخامت قرنیه ، میزان انحنای قرنیه و وضعیت قرنیه از نظر منظم یا نامنظم بودن و وضعیت اعوجاج دید بیمار، جراح ریفراکتیو چشم را به انتخاب نوع عمل برای هر بیمار خاص هدایت می کند.

در عکس توپوگرافی گالیله یا اورب اسکن و ابرومتری عبارات و اعداد و ارقام متعددی مشاهده می شود این اعداد و ارقام را ایندکس های توپوگرافی و ابرومتری می گویند و هر یک از آن ها بیانگر یک خصوصیت از چشم بیمار مانند ضخامت یا انحنا یا نظم قرنیه، اعوجاج دید و عمق اتاق قدامی چشم میباشند. با عکسبرداریهای توپوگرافی و ابرومتری بیماریهای چشمی مانند قوز قرنیه که در آنها انجام عمل جراحی لازک و لیزیک میتواند موجب تشدید بیماری شود بخوبی تشخیص داده میشوند اگرچه در پاره ای موارد انجام دو نوع مختلف توپوگرافی گالیله و ارب اسکن برای تشخیص قطعی ضروری است.

برای هر یک از عملهای جراحی ریفراکتیو محدودیتهایی وجود دارد بظور مثال در عمل جراحی لازک و لیزیک ضخامت قرنیه قبل از عمل باید حداقل 480 تا 500 میکرون باشد و حداکثر مقدار مجاز تراش قرنیه 150 میکرون میباشد و این مشروط بر این است که پس از عمل حداقل 400 میکرون از ضخامت قرنیه باقی بماند پس اگر چشم یک بیمار نزدیک بین  10 نمره ضعیف باشد و قرنیه او 500 میکرون ضخامت داشته باشد چون میزان تراش قرنیه حدود 120 میکرون است و ضخامت قرنیه بعد از عمل به کمتر از 400 میکرون کاهش پیدا میکند اینچنین بیماری کاندید مناسب لیزیک یا لازک نیست و اگر برای چنین فردی عمل لیزیک یا لازک انجام شود مجددا چشم او ضعیف می شود و ممکن است آستیگماتیسم نامنظم پیدا کند بنابرین برای اصلاح ضعیفی چشم این فرد باید از روش دیگری مانند  ICL استفاده کرد .

میزان انحنای قرنیه بطور متوسط 44 دیوپتر است در افراد نزدیک بین معمولا میزان انحنای قرنیه بیشتر از حد طبیعی است و ممکن است به 47 دیوپتر برسد با عمل جراحی لازک یا لیزیک انحنای قرنیه معمولا به ازاء هر نمره عینک، هشت دهم کاهش پیدا می کند ولی اگر از 38 دیوپتر کمتر شود موجب بروز مشکلاتی مانند پخش نور و دیدین هاله در اطراف تصاویر در بیمار میگردد.

ممکن است این سوال مطرح شود که عمل لیزیک بهتر است یا لازک پاسخ این است که هر کار به جای خود نیکوست، هیچ وقت دو بیمار مشابه  یکدیگر نیستند به عنوان مثال دو نفر که 3 نمره آستیگماتیسم دارند ممکن است اعوجاج دید و یا ضخامت و انحنای قرنیه در یکی بیشتر و در دیگری کمتر باشد.در عمل لیزیک و لازک علاوه بر نمره عینک اعوجاج دید هم درمان میشود و هرچه اعوجاج بیشتر باشد قرنیه تراش یشتری می خورد لذا با مد نظر قرار دادن عوامل مختلفی چون ضخامت و انحناء قرنیه، شکل و مقدار اعوجاج دید و بسیاری از عوامل دیگر عمل جراحی که برای هر بیمار موثرتر و بدون عارضه باشد باید انتخاب شود.

برخی دیگر از خدمات دکتر بلالی متخصص چشم :

راه های ارتباطی دکتر بلالی متخصص چشم :

منتظر نظرات و پیشنهادات شما عزیزان هستیم

پاسخ

5 × چهار =